Deze week vormen zich de knopjes voor de blijvende tanden. De eerste donshaartjes verdwijnen en er komt een iets dikkere soort voor in de plaats. Sommige baby’s openen nu zelfs al de ogen. En je kunt de kleine deze weken voelen bewegen, als kleine luchtbellen in je buik of een vlindertje...

Nou hier zijn die „kleine luchtbellen” wel te voelen natuurlijk, zelfs paps voelt de schoppen af en toe al. Maar wat ik al weken voel zijn de grote schuifbewegingen die dit kleintje maakt, regelmatig voel ik het onderin „in totaal” voorbij schuiven en is mijn buik ook „scheef” omdat dit ukkie dan dus helemaal aan een kant ligt. Daarmee bedoel ik dat bij Arie het nog voetjes waren die in de „voering” gestopt werden, deze kleine schuift met zijn/haar hele rug naar de buitenkant toe.

(reacties graag in het gastenboek)

Maarre... het gaat stukken beter! de misselijkheid is zo goed als weg sinds een paar dagen.. dus geen zetpillen meer.. heel af en toe nog een vlaag van misselijkheid maar goed.. niets vergeleken met wat het was! En kijkend naar hoever we nu zijn (18 weken en 6 dagen) en het feit dat ons kind zo’n week of 2 voorloopt op schema.. klopt de „magische” grens van 20 weken dus wel! Er zijn nl. heel wat berichten op internet te vinden die aangeven dat de misselijkheid normaal alleen in de eerste 3 maanden is, maar... blijft het daarna dan is de 20 weken grens ook nog een punt waarop het ineens over zou kunnen zijn tja.. het lijkt er sterk op

(reacties graag in het gastenboek)

Ronde deze periode kan je je baby steeds beter voelen bewegen. Hij maakt volop tuimelingen en ligt daardoor afwisselend met zijn hoofdje boven of beneden. Komt de duim dicht bij de mond, dan kan hij zijn hoofd draaien en met zijn lippen en tong beginnen te zuigen. Overigens kan je baby nog meer bewegingen uitvoeren zoals zijn lichaampje buigen of strekken. Als je baby niet tevreden is met zijn positie in de baarmoeder, kan hij zich gewoon verplaatsen en zelfs buitelingen maken.

Tja we hebben het eergisteren kunnen zien tijdens de echo, de kleine schopt en duwt en rekt en strekt zich suf. Deze zwangerschap is wat dat betreft ook wel anders. Natuurlijk was Arie ook geen „rustig” kind, maar tot nu toe maakt deze kleine zich al heel wat drukker en dan is te merken . En de kwaaltjes? nou de hoofdpijn is wat minder, ik kom de dag gelukkig zonder paracetamol wel weer door. Nu alleen hopen dat de misselijkheid en de rugklachten ook wat willen minderen, maar... wie weet bij de 20 weken grens? (en anders na de bevalling )

(reacties graag in het gastenboek)

Getypt door mama maar gedicteerd door Arie-Janne:

Vanmorgen zijn we bij de babybuikendokter geweest en we gingen naar de baby kijken en de baby ging zelfs naar de dokter zwaaien. En de baby ging zich zelfs uit rekken en zwaaide nog naar mij en toen zwaaide ik weer terug en de baby ging ook heel hard schoppen zag ik en de dokter heeft ook gezien dat ik grote zus ga worden want ik had mijn t-shirt aan. En toen we klaar waren kregen we ook nog foto’s van mijn brusje mee. En toen kreeg ik van de dokter ook nog een klap op mijn bips maar dat was een grapje.

En ik heb nog een vraagje aan de baby: „Baby hou je ook van mij als je een jongen wordt?”

Kortom het ging nog altijd prima met de kleine, geen echte metingen dit keer maar wel kregen we te horen dat het nog altijd voor loopt op schema.. en „dat de kleine mama wel weet te vinden” want inderdaad, het lag lekker naar de buitenkant te duwen en schoppen dat was duidelijk te zien, vandaar ook dat de „foto’s” dit keer niet erg scherp zijn (te beweeglijk). (zie foto’s - 4e echo)

(reacties graag in het gastenboek)

Onder invloed van hormonen worden de banden die je gewrichten op z'n plaats houden soepeler. Dit is nodig om straks een goede doorgang voor de baby te creëren. Maar pas op, want ook de gewrichten van je polsen en enkels bijvoorbeeld worden soepeler en kunnen dus ook makkelijker verzwikken. Worden de gewrichten van je bekken te soepel, dan kan als gevolg daarvan bekkeninstabliteit optreden.

Aha, dus daar komt dat vandaan... vanuit m’n stuitje trekt het naar m’n rug maar ook daar naar mijn benen tot in mijn enkels.. ach ja, straks dus meer dan genoeg ruimte voor die kleine om de wijde wereld in te trekken? en tot die tijd doe ik het dus maar rustig aan. Niet dat ik anders kan hoor, enige inspanning (als is het maar de plantenbakken water geven) kan al teveel zijn qua misselijkheid en dat is dan mét primperan... Kortom paps heeft het maar zwaar hier, want hij moet nu (bijna) alles doen sorry paps!

(reacties graag in het gastenboek)

Aaaaaah... gisteren kregen we het eerste kadootje voor onze jongste telg!
een lief pakje (groen gestreept en met stoere robots erop) van Patrick, Daniela en Jay. Die hadden ze tijdens de vakantie in Winterberg voor ons gekocht, lief he?

Dank jullie wel!!

(reacties graag in het gastenboek)

Laten we het dit keer maar niet over de afmetingen hebben.. over twee weken hebben we weer een echo en dan weten we meer, tot die tijd nemen we aan dat de kleine gewoon lekker door blijft groeien.

Volgens een van van de vele „zwanger” sites:
In deze week kan je je baby voor het eerst voelen. Maar maak je geen zorgen als je het nog niet kunt voelen, de meesten voelen het pas later in de zwangerschap.

uhmmm ik voel al zo’n 2 weken wat heen en weer schuiven en draaien.. en sinds een paar dagen voel ik af en toe een schopje.... Zelfs paps kan de bobbel soms voelen „verdwijnen”.

Ook grote zus Arie wil wel eens voelen en luisteren maar heeft, denken we, nog niets kunnen voelen. Ze heeft trouwens al wel eens „boos” geroepen: „Broertje, je moet mama niet zo ziek maken! hou daar eens mee op!” Nu maar hopen dattie luisteren wil hihi (en nee, we weten nog altijd niet wat het gaat worden maar Arie blijft volhouden dat het een jochie is...)

Dan blijven dus nog de misselijkheid en migraine over met af en toe nog wat rugpijn. Geen rare dingen doen dus, rustig blijven en maar gewoon afwachten..

oh ja.. met paps gaat het ook goed hoor

(reacties graag in het gastenboek)

Vandaag ons eerste bezoekje aan de verloskundige, inderdaad als het volgens plan verloopt dan zal de bevalling in het ziekenhuis zijn enz., maar voor tussentijdse vragen en niet te vergeten de controles achteraf is het ook wel fijn als je ze ontmoet hebt voor die tijd toch?

Sinds we er voor het laatste geweest zijn (alweer bijna 5 jaar terug) is er wel e.e.a. veranderd, de „oudste” verloskundige is met het werk gestopt en de „jongste” van de twee heeft het overgenomen, met ondertussen nog 2 nieuwe collega’s. Met deze nieuwe start heeft ook de praktijk een flinke metamorfose gekregen. Vonden we het de vorige keer maar „oude meuk” (schrootjes etc.) daar was nu niets meer van terug te zien! De schrootjes hebben een flinke kwast white-wash gekregen, de oude meubeltjes zijn vervangen en alles is nu in frisse witte en lime-groene tinten geschilderd.

Natuurlijk was dat dan ook onderdeel van het gesprek, blijkbaar waren wij toch ook deels „schuldig” aan de metamorfose, want ja.. we zijn nu eenmaal wat kritisch en schrijven op het weblog ook uitgebreid onze mening neer. En verloskundige Marianne (leuk dat je nu ook weer komt neuzen ) heeft Arie-Janne d’r weblog wel eens bezocht en dus ook onze pittige stukjes over onze bezoeken aan de „vee arts” zoals wij dat toen noemden kunnen lezen. Grappig dat dit soort stukjes dan toch een grotere impact hebben dan je ooit zou verwachten hè?.

Overigens hebben we qua bevalling en kraamtijd niets dan lof voor de dames gehad hoor! We waren (en zijn nog steeds) meer dan tevreden!

Oh ja.. we hebben ook nog even het hartje mogen beluisteren oh ja, de verloskundige verbaasde zich er nog over dat ik de kleine al zo goed kon voelen, maar toen ze wilde luisteren kwam ze de kleine ook al meteen tegen (zo’n uitstekende bobbel ) dus zo gek is dat nou ook weer niet...

(reacties graag in het gastenboek)