Poeh poeh..
Normaal gesproken kunnen we het in huis wel lekker koel houden maar... Opa Toeter en klusmaatje Maurice waren bij ons aan het schilderen (buiten) en tja.. dan moeten ramen en deuren wel open staan
En dan ook nog eens vlagen van fijne misselijkheid (gelukkig mocht ik primperan zetpillen gebruiken tegen de misselijkheid) en niet te vergeten heel erg moe... Maar.. volgens mij werd mij moeheid en pijn in m’n rug toegeschreven aan het weer en een verkeerde beweging dus.. ons geheim is nog even veilig!
Nog een paar weekjes wachten.. 11 augustus is Opa Toeter nl. jarig en tja.. het kadootje hebben we natuurlijk al
(reacties graag in het gastenboek)
Voor het zover kwam...
Voor we Arie-Janne kregen waren we al een tijdje in de Medische Malle Molen bezig (ik heb PCOS). Ook dit keer hebben we een helpend handje (in de vorm van puregon (spuiten van hormonen)) nodig gehad. Was het bij Arie-Janne bij de 2e ronde spuiten raak, dit keer was het de 4e ronde raak. Groot voordeel was dit keer wel dat ik geen pillen heb hoeven slikken (clomid) aangezien dat bij Arie toendertijd ook niet werkte.
Wel zijn we eerst een jaartje zelf aan het „klussen” geweest, met daarin 2 (heel prille) miskramen, blijkbaar was mijn hormoonniveau toch nog niet goed genoeg om het helemaal zelf te doen. Vandaar dat we uiteindelijk toch weer naar de gynaecoloog zijn gestapt en.. met resultaat!
(reacties graag in het gastenboek)
2e Echo

Verder meteen uitleg wat we te zien kregen, inclusief een kleuren plaatje waarbij we duidelijk de bloedstroom (aan- en afvoer) via de navelstreng konden zien. Daarna natuurlijk even meten hoe groot het nu al is, 27,49 mm en dat wil zeggen 9 weken en 3 dagen. Uitgerekende datum is dan ook 20 februari 2009.
Na de echo natuurlijk e.e.a. besproken, zo is ook besloten dat ik onder controle van de gynaecoloog blijf dit i.v.m. mijn leeftijd (bijna 36), overgewicht en ook omdat Arie-Janne al geen kleintje was... (4.850 gr.)
En als laatste kwam nog de vraag of we een „gecombineerde test (dubbeltest en nekplooimeting)test„ willen doen, dit om de kans te berekenen op een kindje met down-syndroom. Tegenwoordig is dat een gecombineerde test waarbij er bloedgeprikt zal worden om naar mijn hormonen te kijken én een nekplooi meting. Aan de hand daarvan berekenen ze hoeveel kans we hebben op een kindje met down-syndroom. Afhankelijk van die uitslag kun je dan nog kiezen voor een vruchtwaterpunctie. Wij willen wel zo’n test doen, maar ongeacht de uitkomst, niet die vruchtwaterpunctie. Voor ons is een kindje met of zonder down syndroom even waardevol, ongeacht de extra zorg die dit met zich mee kan brengen.
(reacties graag in het gastenboek)
Niet te geloven..
(reacties graag in het gastenboek)
Het is weer raak hoor!
Misselijk en hoofdpijn... Nou had ik al Emesafene van de gyneacoloog meegekregen, want ja.. een tweede zwangerschap is toch zwaarder ivm het eerste kind... De vorige keer kreeg ik nl. niets van de gyneacoloog en ook niets van de huisarts.. ziek het maar uit...
Nou ja, toen duurde het een dag of 10 volgens mij, ik hoop dat nu niet weer mee te maken hoor, ik lig al weer veel te vaak op bed bah!
Vanmorgen heeft vriendlief nog even contact opgenomen met de huisarts voor een herhaal recept en ook meteen de vraag gesteld of ze niet iets sterkers zouden hebben.. Dat zou in het overleg besproken worden en ligt dan vanmiddag klaar bij de apotheek, ben dus heel benieuwd waar hij mee thuis komt
(reacties graag in het gastenboek)
