Hallo papa!

Jaaaa, daar was ie dan. Voor het eerst een klein duwtje tegen mijn hand op mama's buik en daarna meteen weer weg.
Is toch mooi dat voor het eerst te voelen. D'r zit leven in. Beetje vroeg, dat wel en dat belooft wat.

Nu maar snel groter groeien en niet meer zoveel aan het touwtje trekken, je moeder is er af en toe nog zo beroerd van.
De zwart-wit ballen zijn niet aan te slepen en als je mama melk drinkt is er ook meestal iets mis.

Volgende week gaan we maar eens kijken of je een jongetje of meisje wordt, want dat maakt het namen verzinnen misschien iets makkelijker

(reacties graag in het gastenboek)